پیاز و نان

حکایت ما ایرانیها حکایت همان عروسی است یا دختری است که بالای پشت بام می رود و گلیم را تکان می دهد در صورتیکه گلیم ریگی ندارد و دخترک خودش را می خواسته نشان بدهد . کلا ما در جامعه ای زندگی می کنیم که به همین منوال داریم حال می کنیم دوست داریم و عادت کردیم تا به خاطر کاری که انجام نمی دهیم به هم بگوییم " خسته نباشید" و عرق از جبین خشکیده مان پاک کنیم که ای ول عجب انسانهای باحالی هستیم و  خبر نداریم !!! آقایان در بو ق بوقکشان فریاد می زنند که ما اینیم و ببنید چه ها کردیم و چه ها نکردیم حالا مرض و غرضشان هر چیزی می تواند باشد چه خودنمایی چه رونمایی چه پشتک وارو زدن روی سر ملت که بابا فلان چیز حق ماست و اگر کسی گفت غیر از این است به ارواح قبر پدرش تبسم نموده !!!نمی دانم دیگر باید چه قدر سر بسته حرف بزنم چون کلا سعی دارم با این سربسته بودن سر خود را بسته نگه  دارم ولی خودمانیم تا به حال دقت کرده بودید که هیچ کس نان نیاورده تا با پیاز ما بخورد این همیشه ما بودیم که با نان خود پیاز دیگری را خوردیم و بعد هم فکر کردیم به به عجب پیازی !! اما حقیقت این بوده که فلان کسک محتاج نان ما بود و با پیاز خود مارا خر کرد ! خلاصه کلام آن که در جوامع امروزی اگر دیدید کسی دارد کار خیری انجام می دهد بدانید دارد ادای آن را در می آورد و اگر دیدید دارد فروتنی از خود به خرج می دهد یقین حاصل کنید که خیلی هم آدم پررو و بی معنا و بی منطق و بی شخصیت و بی کلاس و بی پرستیژ و الی آخری است چون هدفش تنها نشانی از خود نمایی بوده که دلمان را به آن خوش کند و سرمان را به آن گرم !!!